سویا می‌تواند از مغز در برابر نمک زیاد محافظت کند!
در یک مطالعه جدید، محققان ژاپنی کشف کردند که یک ترکیب مشتق شده از سویا به نام LPC70 به محافظت از موش‌ها در برابر چندین اثر مخرب رژیم غذایی پرنمک کمک می‌کند.
به نقل از نیوز مدیکال، خوردن نمک زیاد ممکن است علاوه بر افزایش فشار خون، اثرات دیگری نیز داشته باشد. همچنین می‌تواند به حافظه و رفتار اجتماعی آسیب برساند.
در یک مطالعه جدید، محققان ژاپنی کشف کردند که یک ترکیب مشتق شده از سویا به نام LPC70 به محافظت از موش‌ها در برابر چندین اثر مخرب رژیم غذایی پرنمک کمک می‌کند. موش‌هایی که این مکمل را دریافت کردند، در مقایسه با موش‌هایی که فقط نمک اضافی مصرف می‌کردند، فشار خون پایین‌تر، حافظه بهتر و تعاملات اجتماعی بهبود یافته‌ای داشتند.
مصرف بیش از حد نمک می‌تواند علاوه بر فشار خون، بر موارد دیگری نیز تأثیر بگذارد. شواهد فزاینده‌ای نشان می‌دهد که مصرف بیش از حد نمک ممکن است در حافظه، تفکر و سلامت عاطفی نیز اختلال ایجاد کند.
مصرف زیاد نمک (HS) به دلیل ارتباط آن با فشار خون بالا، در حال حاضر یک نگرانی عمده در مورد سلامت عمومی است، اما اثرات بالقوه آن بر مغز، یافتن راه‌هایی برای کاهش آسیب را حتی مهم‌تر می‌کند. محققان ژاپنی یک احتمال امیدوارکننده در LPC70، ترکیبی مشتق شده از سویا، شناسایی کرده‌اند.
تحقیقات قبلی نشان داده است که این ماده می‌تواند فشار خون بالا و مشکلات شناختی مرتبط با رژیم غذایی پرنمک (HSD) را در موش‌ها کاهش دهد. آخرین مطالعه، نگاه دقیق‌تری به نحوه عملکرد آن می‌اندازد و نشان می‌دهد که این ترکیب بر سیگنال‌های شیمیایی مهم در مغز و کلیه‌ها تأثیر می‌گذارد.
چگونه یک ترکیب سویا ممکن است با اثرات نمک اضافی مقابله کند این تحقیق روی پروستاگلاندین‌ها (PGs) تمرکز دارد که مولکول‌های سیگنال دهنده ساخته شده از یک اسید چرب به نام اسید آراشیدونیک (AA) هستند. این مواد بسیار شبیه هورمون‌های موضعی عمل می‌کنند و به تنظیم عملکردهای ضروری در سراسر بدن کمک می‌کنند.
در سیستم قلبی عروقی، پروستاگلاندین‌ها با متعادل کردن گشاد شدن و تنگ شدن رگ‌های خونی به کنترل فشار خون کمک می‌کنند. اثرات آنها در مغز پیچیده‌تر است.
بسته به اینکه کدام گیرنده‌ها را فعال می‌کنند، می‌توانند سیگنال‌هایی را ایجاد کنند که یا از سلول‌های عصبی محافظت می‌کنند یا در فرآیندهای مضر نقش دارند و به طور بالقوه بر حافظه، تفکر و پاسخ‌های عاطفی تأثیر می‌گذارند. LPC70 نوعی لیزولسیتین سویا است که در آن لیزوفسفاتیدیل کولین (LPC) بیش از 70 درصد از فسفولیپیدها را تشکیل می‌دهد.
اگرچه آزمایش‌های قبلی نشان داد که LPC70 می‌تواند فشار خون بالا و مشکلات شناختی مرتبط با نمک را کاهش دهد، دانشمندان مکانیسم‌های مسئول، به ویژه تأثیر آن بر سیگنالینگ پروستاگلاندین را به طور کامل درک نکرده بودند. برای بررسی، یک تیم تحقیقاتی به سرپرستی پروفسور «آکیهیرو موری» و دکتر «هیسایوشی کوبوتا» با همکاری دکتر «کازوهیرو کاگوتانی»، بررسی کردند که چگونه LPC70 بر این مسیرهای سیگنالینگ در موش‌هایی که رژیم غذایی پرنمک مصرف می‌کنند، تأثیر می‌گذارد.
دکتر کوبوتا، محقق اول این تحقیق، نقش محوری در آزمایش‌ها داشت. او فشار خون را ارزیابی کرد، تغییرات رفتاری را زیر نظر گرفت و فعالیت مولکولی مرتبط با پروستاگلاندین‌ها را تجزیه و تحلیل کرد.
کار او به روشن شدن چگونگی ایجاد اثرات مختلف LPC70 در اندام‌های درگیر در مشکلات قلبی عروقی و شناختی مرتبط با نمک کمک کرد. ترکیب سویا فشار خون و حافظه را در موش‌ها بهبود می‌بخشد همانطور که انتظار می‌رفت، موش‌هایی که رژیم غذایی پرنمک مصرف می‌کردند، دچار فشار خون بالا شدند.
با این حال، عواقب آن فراتر از سلامت قلب و عروق آنها بود. این حیوانات همچنین از نظر اجتماعی کمتر تعامل داشتند و در تشخیص اشیاء که قبلاً با آنها روبرو شده بودند، مشکل داشتند که نشان دهنده مشکلات حافظه است.
جالب توجه است که حرکت عمومی و رفتار شبه اضطرابی آنها هیچ تغییر قابل توجهی نشان نداد. این الگو نشان می‌دهد که نمک بیش از حد به طور انتخابی عملکردهای شناختی و اجتماعی پیچیده‌تر را مختل می‌کند، نه اینکه باعث اختلال رفتاری گسترده شود.
هنگامی که محققان رژیم غذایی حیوانات را با LPC70 تکمیل کردند، چندین مورد از این اثرات کاهش یافت. فشار خون بهبود یافت و موش‌ها در آزمایش‌های تعامل اجتماعی و حافظه تشخیص اشیاء عملکرد بهتری داشتند.
این پیشرفت‌ها محققان را بر آن داشت تا بررسی کنند که چه اتفاقی در کلیه‌ها و مغز حیوانات می‌افتد. اثرات محافظتی متفاوت در کلیه‌ها و مغز در کلیه‌ها، رژیم غذایی پرنمک بیان دو جزء دخیل در سیگنالینگ پروستاگلاندین را افزایش داد: سیکلواکسیژناز-۲ (COX-2) و گیرندهPGE2 EP3 که هر دو ممکن است در ایجاد فشار خون بالا مرتبط با مصرف بیش از حد نمک نقش داشته باشند.
LPC70 این افزایش‌های مرتبط با نمک را کاهش داد که نشان می‌دهد این ترکیب به اصلاح تغییرات در سیگنالینگ کلیه کمک می‌کند که می‌تواند در تنظیم طبیعی فشار خون اختلال ایجاد کند. محققان پاسخ متفاوتی را در قشر جلوی مغز یافتند؛ ناحیه‌ای از مغز که برای تفکر، حافظه و رفتار اجتماعی ضروری است.
نمک اضافی بیان گیرنده PGD2 DP1 را کاهش داد، که در سیگنالینگ محافظتی و ضد التهابی در مغز نقش دارد. LPC70 بیان این گیرنده را بدون تغییر DP2 بازیابی کرد؛ گیرنده دیگری که با اثرات بالقوه مضر بر سلول‌های عصبی مرتبط است.
این تمایز مهم است زیرا نشان می‌دهد که LPC70 به سادگی تمام فعالیت پروستاگلاندین را افزایش یا سرکوب نمی‌کند. در عوض، ممکن است به طور انتخابی مسیرهای سیگنالینگی را ترجیح دهد که به محافظت از مغز کمک می‌کنند و به طور بالقوه بهبود حافظه و رفتار اجتماعی مشاهده شده در موش‌ها را توضیح دهد.
تغییری شگفت‌آور در سیگنالینگ شیمیایی این تیم همچنین یک تغییر غیرمنتظره در مورد اسید آراشیدونیک کشف کرد؛ اسید چربی که بدن برای تولید پروستاگلاندین‌ها از آن استفاده می‌کند. موش‌هایی که نمک اضافی مصرف می‌کردند، سطح اسید آراشیدونیک در گردش خون پایین‌تری داشتند.
با این حال، وقتی LPC70 دریافت کردند، سطح پروستاگلاندین‌های مشتق شده از این اسید چرب، از جمله PGE2 و PGD2 افزایش یافت. این نتیجه به ظاهر متناقض نشان می‌دهد که LPC70 ممکن است به بدن کمک کند تا از اسید آراشیدونیک موجود به طور مؤثرتری برای تولید پروستاگلاندین‌ها در شرایط نمک بالا استفاده کند.
روی هم رفته، یافته‌ها یک پاسخ هماهنگ اما بسیار انتخابی را نشان می‌دهند. در کلیه‌ها، به نظر می‌رسد LPC70 تغییرات سیگنالینگ مرتبط با فشار خون بالا را سرکوب می‌کند.
در مغز، سیگنالینگ مرتبط با محافظت در برابر التهاب و آسیب را بازیابی می‌کند. بنابراین، اثرات این ترکیب به هر دو عضو درگیر و گیرنده‌های پروستاگلاندین خاص تنظیم شده بستگی دارد.
آیا مواد تشکیل دهنده سویا می‌توانند به محافظت در برابر نمک اضافی کمک کنند؟ نتایج نشان می‌دهد که LPC70 در نهایت می‌تواند به یک ماده غذایی کاربردی مفید برای کاهش برخی از پیامدهای سلامتی ناشی از مصرف بیش از حد نمک تبدیل شود.
توانایی آن در بهبود فشار خون و عملکرد شناختی در موش‌ها، این احتمال را افزایش می‌دهد که می‌تواند از سلامت قلب و عروق و مغز پشتیبانی کند؛ به ویژه در میان افرادی که رژیم غذایی آنها حاوی مقادیر زیادی نمک است. با این حال، یافته‌ها از آزمایش‌های حیوانی حاصل شده است و مطالعات بالینی بیشتری برای تعیین اینکه آیا همین مزایا در انسان نیز وجود دارد یا خیر، مورد نیاز است.
پروفسور موری نتیجه گرفت: "مطالعه ما نقش LPC70 را در سیگنالینگ PG روشن می‌کند و زمینه را برای تحقیقات بالینی آینده و مداخلات غذایی با هدف کاهش زوال شناختی مرتبط با فشار خون بالا و ترویج پیری سالم در سطح جهان فراهم می‌کند. این تحقیق تصویر واضح‌تری از چگونگی تأثیر یک ترکیب مشتق شده از سویا بر پاسخ بدن به نمک اضافی ارائه می‌دهد و امکانات جدیدی را برای رویکردهای تغذیه‌ای برای محافظت از سلامت طولانی مدت فراهم می‌کند.
