کوروش احمدی: به سود تهران است که با مذاکره به جنگ پایان دهد/ فشار محاصره بر اقتصاد ایران حادتر است

کوروش احمدی، دیپلمات سابق ایران در سازمان ملل، با اشاره به نمونه‌های تاریخی محاصره دریایی اظهار کرد: در قرن بیستم، در جریان جنگ جهانی اول و دوم، نیروهای متفقین محاصره دریایی آلمان را به‌ترتیب حدود چهار سال و نیم و شش سال ادامه دادند. در جنگ‌های دوره ناپلئونی نیز انگلیس، فرانسه را حدود هشت سال تحت محاصره دریایی قرار داد.

در دوره معاصر نیز رژیم اسرائیل حدود ۱۹ سال است که غزه را تحت محاصره دریایی قرار داده است. وی بر همین اساس تأکید کرد که اگر اقدامی از سوی طرفین صورت نگیرد، محاصره دریایی می‌تواند به‌صورت نامحدود ادامه یابد.

این دیپلمات اسبق ایران در ادامه با اشاره به دو ویژگی محاصره دریایی جاری علیه ایران گفت: نخست اینکه این محاصره از فاصله نسبتاً دور انجام می‌شود. اگرچه یک خط فرضی برای محاصره ایران تعیین شده که آن هم در فاصله‌ای دور از سواحل ایران قرار دارد، اما نیروهای آمریکایی در فواصل دورتر، یعنی در اقیانوس هند، نیز به شناورهای ایرانی تعرض می‌کنند.

احمدی دومین ویژگی این محاصره را گره خوردن آن به انسداد تنگه هرمز دانست و گفت: دست‌کم در گذشته، از جمله در بندهای ۴ و ۵ یادداشت تفاهم، رفع محاصره دریایی و رفع انسداد تنگه هرمز به یکدیگر مرتبط بودند و این معادله در اظهارات مقام‌های آمریکایی نیز تکرار شده است. ایدئولوژی و پایگاه داخلی می‌تواند محاصره را طولانی کند احمدی در پاسخ به این پرسش که آیا تشدید فشار اقتصادی و ادامه محاصره می‌تواند ایران را به تغییر مواضع و پذیرش یک راه‌حل سیاسی وادار کند، گفت: «هم بله و هم خیر.» به گفته او، این مسئله به محاسبات مقام‌های ایران و آمریکا و میزان تأثیر ایدئولوژی و ملاحظات سیاست داخلی بر تصمیم‌گیری‌های سیاسی دو طرف بستگی دارد.

وی با اشاره به وضعیت غزه افزود: در مواردی مانند غزه شاهد بوده‌ایم که با وجود ویرانی گسترده و جان باختن حدود ۷۰ هزار نفر از مردم بی‌گناه غزه، حرکتی در جهت صلح شکل نگرفت. اخیراً در واکنش به طرح صلح ارائه‌شده، شاهد مختصر نرمشی از سوی حماس بودیم، اما صهیونیست‌های راست افراطی تاکنون نرمش قابل توجهی نشان نداده‌اند.

احمدی همچنین با تأکید بر نقش پایگاه سیاسی و اجتماعی در تصمیم‌گیری‌های سیاسی گفت: علاوه بر ایدئولوژی، این نیز مهم است که پایگاه سیاسی-اجتماعی در داخل تا چه حد ممکن است آشتی‌ناپذیر باشد و نظام سیاسی را ناچار به مقاومت کند و نظام سیاسی تا چه اندازه پایگاه داخلی خود را در تصمیم‌گیری‌هایش مهم بداند. وی تصریح کرد: اگر ایدئولوژی و پایگاه داخلی بسیار مهم باشد و یک راه‌حل توأم با حفظ آبرو پیدا نشود، محاصره دریایی و انسداد می‌تواند طولانی شود.

فشار محاصره بر اقتصاد ایران حادتر است این دیپلمات اسبق ایران با اشاره به تفاوت شرایط ایران و آمریکا در مواجهه با تبعات ادامه جنگ و محاصره گفت: در مورد خاص ایران، مسئله این است که سرزمین آمریکا از جنگ جاری در امان است و تنها نگرانی ترامپ ممکن است از ناحیه مسائلی مانند نرخ بازدهی اوراق خزانه، قیمت بنزین، تورم و آثار آن بر رشد اقتصادی آمریکا و مانند اینها باشد. احمدی در پایان با تأکید بر اینکه تبعات اقتصادی این وضعیت برای ایران حادتر است، گفت: «اما موضوع به شکل حادتری برای اقتصاد ایران مطرح است.

فکر می‌کنم که به سود دو طرف، به‌خصوص ایران، است که از طریق یک راه‌حل مبتنی بر مذاکره به این رویارویی خاتمه دهد.»