حدادعادل: روزی که فرزندم به شهادت رسید، لباس معلمی به تن داشت

غلامعلی حدادعادل، رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی، در دومین همایش جایزه ملی شهید محمدجواد باهنر ویژه معلمان پیشکسوت مؤلف اظهار داشت: من افتخار می‌کنم که در خانواده‌ام، همه معلم هستند: خودم، همسرم، فرزندانم، و فرزند شهیدم. ایشان روزی که به شهادت رسیدند، در لباس معلمی به تن داشتند؛ یعنی آماده رفتن به مدرسه و سر کار بودند و به عنوان یک معلم به شهادت رسیدند. وی افزود: از پنج شهیدی که در نهم اسفند در کنار رهبری به شهادت رسیدند، به‌جز آن طفل کوچک، زهرای ۱۴ ماهه، بقیه معلم بودند. حدادعادل یادآور شد: در آغاز انقلاب، رئیس‌جمهوری داشتیم که معلم بود، نخست‌وزیری داشتیم که معلم بود و رئیس قوه قضائیه و شخص اول این قوه نیز معلم بود. همه این افراد از مدرسه آمده بودند و در آغاز انقلاب به بالاترین مسئولیت‌ها رسیدند.

وی با تأکید بر اهمیت آموزش و پرورش گفت: هیچ اصلاح و تحولی بدون اینکه از آموزش و پرورش آغاز شود، به نتیجه نمی‌رسد و پایدار نمی‌ماند. کار ماندگار برای اصلاح یک کشور و یک جامعه، کار در مدرسه و در آموزش و پرورش است. حدادعادل با اشاره به تفاوت آموزش و پرورش با سایر وزارتخانه‌ها ادامه داد: فرق آموزش و پرورش با بقیه وزارتخانه‌ها این است که نتیجه کار آموزش و پرورش بالفعل نیست؛ یعنی فوری نیست و به آینده تعلق دارد. به همین جهت، فقط کسانی که آینده‌نگر باشند و بصیرت داشته باشند اهمیت آموزش و پرورش را تصدیق می‌کنند، اما آن‌هایی که فقط به اینجا و اکنون فکر می‌کنند برایشان آموزش و پرورش مهم نیست. وی افزود: وقتی مدرسه‌ها تعطیل می‌شود، هیچ اتفاقی در کشور نمی‌افتد؛ اما اگر یک نصف روز در توزیع بنزین اختلالی رخ بدهد، فریاد همه به آسمان بلند می‌شود. اگر از ۹ ماه سال تحصیلی، ۶ ماهش به دلیل کرونا و ناترازی و آلودگی و جنگ و چه و چه مدرسه تعطیل شود، گویی که هیچ اتفاقی در کشور نیفتاده است.

حدادعادل با بیان اینکه معلم خوب می‌تواند برخی از کمبودهای دیگر نظام آموزش را جبران کند، گفت: اگر همه امکانات فراهم باشد، مدرسه نو بسازید، وسایل آزمایشگاه بخرید، بهترین کتاب‌های درسی را تألیف کنید و مقررات خوبی داشته باشید، اما معلم خوب نداشته باشید، این مدرسه نتیجه نمی‌دهد. وی با اشاره به توجه رئیس‌جمهور به آموزش و پرورش اظهار کرد: من از اهتمام آقای پزشکیان، رئیس‌جمهور محترم، به آموزش و پرورش همیشه تقدیر می‌کنم و به ایشان می‌گویم که این مقدار وقتی که شما صرف می‌کنید، سابقه نداشته است؛ رؤسای جمهور این‌قدر به آموزش و پرورش توجه نداشته‌اند. حدادعادل در ادامه خاطرنشان کرد: اما همیشه از ایشان خواهش کرده‌ام که درست است شما نهضت مدرسه‌سازی را به راه انداخته‌اید و کار بسیار خوبی هم هست، ولی خواهش من از رئیس‌جمهور همیشه این بوده که به تربیت معلم بیشتر توجه کنند. وی تأکید کرد: سرمایه‌گذاری و صرف وقت اگر در تربیت معلم شود، بازدهی بیشتری دارد و این سخن به این معنا نیست که حالا نهضت مدرسه‌سازی را تعطیل کنند؛ این خودش راه می‌افتد، باید به فکر تربیت معلم بود.

حدادعادل با تأکید بر اهمیت مهارت معلمی گفت: در هر رشته‌ای، مهارت آن رشته مهم است، اما مهارت‌های معلمی چندان مهم تلقی نمی‌شود. فرزند بیمار خود را نزد پزشک ماهر می‌بریم؛ آیا به همان اندازه که عموم مردم نسبت به حاذق بودن و ماهر بودن یک طبیب حساس هستند، نسبت به ماهر بودن یک معلم هم حساس هستند؟ وی افزود: همان‌طور که بچه‌مان را به هر پزشکی نمی‌سپاریم، به هر معلمی هم نباید بسپاریم. رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی با اشاره به وضعیت تربیت معلم در کشور اظهار داشت: در کشور ما چند درصد از معلمان، درس معلمی نخوانده‌اند و دانشگاه تربیت معلم یا دانشگاه فرهنگیان را طی نکرده‌اند؟ این خیلی بد است برای یک کشور که یک‌وقت به جایی برسد که کسانی که در جای دیگری کار گیرشان نیامده، بخواهند معلم شوند. وی خطاب به معاون اول رئیس‌جمهور گفت: از آقای عارف و رئیس‌جمهوری که با ایشان نیز گفت‌وگو می‌کنیم، استدعا می‌کنم به دانشگاه تربیت معلم رسیدگی و کاری کنند که شغل معلمی جاذبه داشته باشد.