قدرتمندترین موشک‌های تاریخ که بشر تاکنون به فضا فرستاده است

در قرن بیستم، با اختراع موشک‌های مدرن و به‌ویژه موشک‌های V-2 آلمانی در جنگ جهانی دوم، عصر جدیدی در اکتشافات فضایی آغاز شد. تلاش‌های دانشمندانی همچون ورنر فون براون در ناسا، به توسعه وسایل پرتاب سنگین منجر گشت که برای حمل محموله‌های عظیم به مدار زمین ضروری بودند.

به گزارش گجت نیوز، امروز با ورود شرکت‌های خصوصی به این عرصه، مرزهای قدرت و ظرفیت موشک‌های فضایی بیش از پیش جابجا شده است و هر نسل جدید، موشک‌هایی با توانایی‌های بی‌نظیر را به جهانیان معرفی می‌کند. موشک فالکون هوی (Falcon Heavy)، محصول شرکت خصوصی اسپیس‌ایکس، با ۷۰ متر ارتفاع و ۱۲.۱۶ متر عرض، دارای جرم کلی ۱.۴ میلیون کیلوگرم است.

این موشک قابلیت حمل محموله تا ۶۳.۸ تن به مدار نزدیک زمین (LEO) و ۱۶.۸ تن محموله به مریخ را دارد. فالکون هوی از موتورهای مرلین اسپیس‌ایکس استفاده می‌کند که با سوخت RP-1 (نفت سفید با درجه موشکی) و اکسیژن مایع کار می‌کنند.

در مرحله اول پرتاب، ۲۷ موتور مرلین (۹ موتور در هر بوستر کناری و ۹ موتور در بخش اصلی) در مجموع ۲۳۲۷ تن نیروی رانش تولید می‌کنند. در دوران جنگ سرد، اتحاد جماهیر شوروی برای رقابت با برنامه فضایی آمریکا و پشتیبانی از شاتل فضایی بوران، موشک فوق سنگین انرجیا را توسعه داد.

این موشک با چهار بوستر کناری که هر یک مجهز به چهار موتور RD-170 بودند و بخش اصلی که دارای چهار موتور بزرگ‌تر RD-0120 بود، در مجموع ۳۵۷۹ تن نیروی رانش تولید می‌کرد. انرجیا قادر به حمل ۹۰.۷ تن محموله به مدار نزدیک زمین بود و تنها دو بار در سال‌های ۱۹۸۷ و ۱۹۸۸ پرتاب شد.

با فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱، تولید آن متوقف شد و بیشتر قطعات باقی‌مانده در سال ۲۰۰۲ بر اثر فرو ریختن سقف انباری در پایگاه بایکونور قزاقستان از بین رفت. موشک نمادین ساترن ۵ (Saturn V)، به‌عنوان وسیله پرتاب اصلی برنامه آپولو ناسا طراحی شد و اولین موشکی بود که انسان‌ها را فراتر از مدار نزدیک زمین به ماه برد.

این موشک سه مرحله‌ای با ۱۱۰.۶ متر ارتفاع و ۲.۹۵ میلیون کیلوگرم وزن سوخت‌گیری شده، توانایی حمل ۱۴۰.۶ تن محموله به مدار نزدیک زمین و ۴۸ تن به ماه را داشت. ساترن ۵ با پنج موتور قدرتمند F-1 در مرحله اول خود، در هنگام پرتاب ۳۴۰۱ تن نیروی رانش تولید می‌کرد.

بین سال‌های ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۳، این موشک در ۱۳ پرواز موفق، ۲۴ فضانورد را به ماه فرستاد و آخرین پرتاب آن در سال ۱۹۷۳ برای حمل آزمایشگاه فضایی اسکای‌لب به مدار زمین انجام شد. سرعت این موشک نسبت به زمین به ۳۸۹۴۷ کیلومتر بر ساعت می‌رسید.

ناسا برای برنامه جاه‌طلبانه آرتمیس خود که هدفش بازگشت انسان به ماه و سپس سفر به مریخ است، موشک سیستم پرتاب فضایی (Space Launch System – SLS) را توسعه داده است. این موشک فوق سنگین دو مرحله‌ای با ۹۸.۲۵ متر ارتفاع و ۲.۶ میلیون کیلوگرم وزن سوخت‌گیری شده، در هنگام پرتاب ۳۷۵۱ تن نیروی رانش تولید می‌کند که از ساترن ۵ نیز بیشتر است.

SLS از چهار موتور RS-25 و دو بوستر موشک سوخت جامد پنج قسمتی بهره می‌برد. هر یک از این بوسترها ۱۴۹۷ تن نیروی رانش تولید می‌کنند.

این موشک می‌تواند ۹۵ تن محموله را به مدار نزدیک زمین و ۲۷ تن را برای تزریق ماه (TLI) حمل کند و تاکنون در ماموریت آرتمیس ۲، انسان را به مدار ماه فرستاده است. برنامه فرود بر ماه با SLS برای ماموریت آرتمیس ۴ در اوایل ۲۰۲۸ برنامه‌ریزی شده است.

استارشیپ (Starship) شرکت اسپیس‌ایکس نه‌تنها قدرتمندترین، بلکه بلندترین موشک فضایی است که تاکنون ساخته شده است. این موشک فوق سنگین و کاملا قابل استفاده مجدد، با ۱۲۴ متر ارتفاع و ۸.۸ متر قطر، قابلیت حمل بیش از ۹۰.۷ تن محموله به مدار، ماه یا مریخ را دارد و برای حمل ۱۰۰ نفر در پروازهای بین سیاره‌ای طراحی شده است.

استارشیپ با ۳۳ موتور رپتور ۳ اسپیس‌ایکس در مرحله اول خود، در مجموع ۸۲۱۰ تن نیروی رانش در هنگام پرتاب تولید می‌کند که به‌مراتب از تمام موشک‌های قبلی پیشی می‌گیرد. این موشک در تاریخ ۲۸ سپتامبر ۲۰۲۶ اولین استقرار موفق در مدار خود را با پرتاب ۲۶ ماهواره استارلینک به انجام رساند.