طلای 4400 دلاری تا کجا پیشروی می‌کند؟
دوئل خرید سنگین چین و خیز فدرال رزرو، طلا را در نقطه عطف قرار داد.
دوئل خرید سنگین چین و خیز فدرال رزرو، طلا را در نقطه عطف قرار داد. به گزارش خبرنگار اقتصادی خبرگزاری تسنیم، بازار جهانی طلا این روزها در نقطه‌ای ایستاده که کمتر کسی در تاریخ این بازار سراغ دارد.
از یک سو، بانک‌های مرکزی دنیا - با پیشتازی بی‌چون‌وچرا و بی‌وقفه چین - سفره خریدهای سنگین خود را پهن کرده‌اند و از سوی دیگر، واشنگتن با تهدید نرخ‌های بهره بالاتر، سایه‌ای سنگین بر سر صعود قیمت‌ها انداخته است. برآیند این نبرد تن‌به‌تن میان پکن و واشنگتن، طلایی است که حوالی مرز 4400 دلار کج‌دار و مریز پیش می‌رود.
اشتهای تمام‌نشدنی پکن برای فلز زرد برای درک آنچه در پشت صحنه می‌گذرد، باید نگاهی به آمارهای تازه بانک خلق چین انداخت. داده‌ها نشان می‌دهند چینی‌ها تنها در ماه آگوست 650 هزار اونس - چیزی حدود 20 تن طلای خالص - به ذخایر رسمی خود افزوده‌اند تا مجموع طلای موجود در خزانه‌شان به بیش از 76.7 میلیون اونس برسد.
این حجم از خرید، تندترین گام پکن در جمع‌آوری طلا از پاییز سال گذشته تاکنون است. نکته معنادار داستان اینجاست که پکن بدون توجه به قیمت‌های سرسام‌آور امسال، خریدهایش را پله‌پله سنگین‌تر کرده است؛ خریدهایی که ارزش دلاری ذخایر طلای این کشور را تنها در عرض یک ماه از 306 میلیارد دلار به 350 میلیارد دلار رسانده است.
اقتصادی که بزرگ‌ترین ذخایر ارزی جهان با رقمی بیش از 3.4 تریلیون دلار را در اختیار دارد، با سرعتی بالا در حال تنوع‌بخشی به دارایی‌های خود و فاصله گرفتن از سلطه دلار است. برای پکن، طلا دیگر صرفاً یک ابزار سرمایه‌گذاری کوتاه‌مدت نیست، بلکه سپر بلایی است در برابر طوفان‌های ژئوپلیتیک و مالی جهان.
وقتی فدرال رزرو روی ترمز می‌کوبد اما همه چیز به کام خریداران طلا پیش نرفته است. درست در لحظه‌ای که طلا پس از رشد حدود 10 درصدی در آگوست آماده پروازهای بلندتر می‌شد، چرخش لحن در واشنگتن همه‌چیز را پیچیده کرد.
کوین وارش، رئیس جدید فدرال رزرو، سیگنال‌هایی از انضباط سخت‌گیرانه‌تر و احتمال افزایش مجدد نرخ بهره ارسال کرده است. آمار جدید بازار کار آمریکا نیز از شتاب گرفتن اشتغال خبر می‌دهد؛ داده‌هایی که جان تازه‌ای به طرفداران افزایش نرخ بهره داده است.
در بازار، حساب‌وکتاب‌ها روشن است؛ طلا سود دوره‌ای یا سود سهام ندارد، بنابراین وقتی نرخ بهره بالا می‌رود، نگهداری آن پرهزینه‌تر می‌شود. همین دیدگاه کافی بود تا قیمت‌ها پس از رکوردهای اخیر، دست‌کم برای چند روز متوالی زیر فشار فروش قرار گیرند و معامله‌گران احتمال افزایش نرخ بهره در نشست پیش‌رو را بالای 58 درصد برآورد کنند.
بازی روایت‌ها در روزهای سرنوشت‌ساز با این همه، رفتارهای بازار جهانی طلا همیشه تابع معادلات خطی نیست. ادوارد مایر، تحلیلگر باسابقه بازار فلزات، دست روی نکته باریکی می‌گذارد: «آنچه امروز طلا را نوسانی می‌کند، فقط اعداد دقیق نرخ بهره نیست، بلکه اضطراب و نگرانی معامله‌گران از پیام‌هایی است که از فدرال رزرو و وزارت خزانه‌داری آمریکا بیرون می‌آید.» اکنون تمام چشم‌ها به کارنامه‌های تورمی آخرهفته دوزوخته شده است؛ شاخص‌های قیمت تولیدکننده (PPI) و مصرف‌کننده (CPI) تعیین خواهند کرد که آیا غول تورم رمیده است یا فدرال رزرو بهانه کافی برای دست‌به‌کلید شدن نرخ بهره دارد.
سه سناریو برای این نبرد تماشایی در کوتاه‌مدت، مسیر فلز زرد میان سه سناریو دست‌به‌دست خواهد شد: سناریوی آرامش نسبی (محتمل‌ترین مسیر): اگر آمار تورم داغ نباشد و فدرال رزرو به مانورهای کلامی بسنده کند، کف حمایتی خریدهای سنگین بانک‌های مرکزی اجازه افت عمیق را نخواهد داد و قیمت‌ها در کانال 4400 تا 4500 دلار تثبیت می‌شوند. سناریوی عقب‌نشینی موقت: در صورت داده‌های تورمی قوی و افزایش قاطع نرخ بهره، اصلاح قیمت تا محدوده 420-4300 دلار دور از ذهن نیست؛ افت قیمتی که البته از نگاه بسیاری از بانک‌های مرکزی، نه یک عقب‌نشینی، بلکه طلایی‌ترین فرصت برای خریدهای جدید خواهد بود.
سناریوی اوج‌گیری تازه: اگر بی‌اعتمادی به سیاست‌های پولی آمریکا عمیق‌تر شود و دلار مسیر تضعیف را پیش بگیرد، عبور طلا از سقف 4500 دلار چندان طول نخواهد کشید. در نهایت، بازار طلا امروز میدان تقابل دو انگیزه کاملاً متفاوت است؛ از یک سو تقاضای راهبردی و بی‌وقفه کشورهایی مانند چین که طلا را پناهگاه فردا می‌دانند، و از سوی دیگر سیاست‌های انقباضی بانک مرکزی آمریکا که تلاش می‌کند ترمز قیمت‌ها را بکشد.
در این کشمکش، شاید نرخ‌های بهره بالا ریتم صعودی طلا را کند یا پرنوسان کنند، اما مادامی که اشتهای خریداران بزرگ فرو ننشسته، تغییر دادن مسیر کلی این بازار، کاری بسیار دشوار خواهد بود.
