رامین ناصرنصیر: علت پیوستن من به کارآگاه علوی، بیش از نقش، خود کارگردان بود

رامین ناصرنصیر در گفت و گو با خبرنگار تلویزیون ایرنا درباره شرایط حالی خود در سریال کارآگاه علوی اظهار کرد: حال خوب و بد به خیلی چیزها بستگی دارد؛ آنچه مربوط به دنیای تجربی است که خیلی اتفاقات در زمان فیلمبرداری در کشور افتاد و بخش عمده‌ای تلخ بود. حوادث مربوط به جنگ و آسیبی که به کشور وارد شد.

تمام خشمی که ایجاد می‌شود این که فرد می‌بیند کشورش مورد تاخت و تاز قرار گرفته و رنج‌هایی که به خودش می‌بیند و هنوز تمام نشده است. وی افزود: اینکه عواقب و شرایط اقتصادی خیلی وخیم‌تر شده است و بسیاری حداقل‌ها و ضرورت‌های زندگی را نمی‌توانند فراهم کنند، این رنج‌آور است و خواه‌ناخواه در آدم منعکس می‌شود و حتی مقابل دوربین از ذهن پاک نمی‌شود، هر چقدر تلاش کنید باز هم منعکس می‌شود و اینها ناشی از چیزهای خارج از دنیای اثر نمایشی است که خلق می‌کنیم اما با آنچه مربوط به کار و پشت صحنه و مربوط به پروژه می‌شد حالم خوب بود.

ناصرنصیر همچنین درباره کارگردانی سیدجمال سیدحاتمی گفت: هم شخصیت و منش و هم توانایی‌هایش به عنوان کارگردان به خصوص این ویژگی که جزء معدود کارگردان‌هایی است که مقوله بازیگری را می‌شناسد. وی ادامه داد: بیشتر کارگردان‌هایی که من با آنها کار کردم و خیلی تصور درستی از بازیگری ندارند و برخی آگاه به این قضیه هستند، ولی هیچ کمکی نمی‌کنند که به نقش نزدیک شوند و برخی هم آگاه نیستند و سعی می‌کنند دخالت و اعمال نظر کنند و بگویند که «تو غلط هستی.» از آنجایی که کارگردان‌ها فرمانده کار هستند برخی در این میان شما را به بیراهه‌هایی می‌کشانند که خودتان می‌دانید اشتباه است اما مجبورید به آنها تن دهید.

این بازیر سینما و تلویزیون گفت: بسیار مغتنم است که کارگردان مقوله بازیگری را بشناسد و پیشنهادهای موثر بدهد، از زمانی‌که دستیار کارگردان بود، من سیدجمال سیدحاتمی را می‌شناسم در برخی از کارها به کارگردانی او از جمله «مهیار عیار» و... بازی داشتم.

ناصرنصیر همچنین درباره مقایسه این فصل از «کارآگاه علوی» با فصل‌های اول و دوم در سال‌های گذشته اظهار کرد: مقایسه سختی است برای اینکه از مجموعه‌های اول و دوم خاطره دوری دارم و خاطره شیرینی است؛ با این دید که مثبت به یادم می‌آید و سریال تاثیرگذاری بود. وی افزود: با بیش از ۲۰ سال فاصله زمانی، شرایط و حواشی آنقدر تغییر کرده که اگر همان فرمول‌های قبلی را اعمال کنیم به طور قطع کار جواب نمی‌دهد و باید کار دیگری کرد برای اینکه بی‌حوصلگی حاصل شده، هم شرایط اجتماعی کشور و هم به خاطر سریال‌ها و کارهای نمایشی که در نمایش خانگی و تلویزیون می‌بینیم و بمباران تصویری زیاد شده که شاید سریالی با ریتم کارآگاه علوی دیگر مانند قبل جواب ندهد.

ناصرنصیر گفت: وظیفه مهم کارگردان این است که چگونه این را با شرایط روز متناسب کند، اینکه با حوصله تماشاگر امروز و عادت‌های تصویری که همه باید لحاظ شود. بنابراین کارگردان باید فکرهای جدید داشته باشد شاید قسمت‌های پخش شده برای بازخورد گرفتن زود باشد.

به گفته وی، براساس دریافتی از کارها، آقای سیدحاتمی به این مسائل آگاه است و سعی می‌کند این موضوعات را اعمال کند اما هر چیزی به کارگردان برنمی‌گردد. به عنوان نمونه براساس بازخوردهای اندک از چند قسمت پخش شده، نظرات مثبت راجع به فضای کار، بازی‌ها، فیلمبرداری و کارگردانی دریافت کرد البته برخی هم معتقدند که سریال، کمی کند است.

وی توضیح داد: ریتم در فیلمنامه تعیین می‌شود و تا حدی دست کارگردان است اما بخش عمده به فیلمنامه برمی‌گردد؛ این جنس کار معمایی باید برای پیش‌بینی کردن تماشاگر را برانگیزد و دنبال سرنخ‌ها برود. اما از ابتدا اصل موضوع مشخص نباشد و تماشاگر نتواند آن را پیش‌بینی کند.

ناصرنصیر افزود: گاهی وقت‌ها از اوایل هر اپیزود حدس زدند که قاتل چه کسی است اما مواردی از این قبیل به انتخاب بازیگرها هم مربوط بوده است. تماشاگر متوجه می‌شود این بازیگرها را فقط برای بازی در یک یا دو سکانس نیاورده‌اند و گره از طریق این بازیگرها باز می‌شود.