جنگ به اصفهان رسید، اعتبارات نه!
جنگ به اصفهان رسید؛ حالا نوبت جبران است که برسد.
اصفهان، فاطمه شفیعی: تصویب بسته جامع حمایتی دولت برای جبران خسارات و احیای اقتصادی استان‌های جنوبی کشور، اگرچه اقدامی ارزشمند برای حمایت از مناطق آسیب‌دیده در جنگ اخیر است، اما همزمان یک سؤال جدی را پیش روی مسئولان قرار می‌دهد: پس اصفهان کجای این بسته حمایتی قرار دارد؟ بر اساس تصویب‌نامه شماره ۶۱۹۷۹/ت۶۵۸۸۳هـ مورخ ۱۰ شهریور ۱۴۰۵ هیئت وزیران، مجموعه‌ای از حمایت‌های مالی، بانکی، مالیاتی، گمرکی و سرمایه‌گذاری برای استان‌های هرمزگان، بوشهر، خوزستان و سیستان و بلوچستان در نظر گرفته شده است؛ حمایت‌هایی که از تسریع در پرداخت مطالبات حوزه سلامت و هزینه‌های درمانی تا تسهیلات کم‌بهره، امهال بازپرداخت تسهیلات بانکی، مشوق‌های مالیاتی، تسهیلات گمرکی و اولویت طرح‌های سرمایه‌گذاری را شامل می‌شود.
اصل حمایت از استان‌های آسیب‌دیده محل بحث نیست؛ مسئله اینجاست که در این فهرست، نامی از اصفهان دیده نمی‌شود. این در حالی است که بر اساس ارزیابی‌ها و گزارش‌های مطرح‌شده درباره میزان خسارات جنگ اخیر، اصفهان بیشترین میزان آسیب‌دیده‌‌گی را داشته و در صدر شهرهای خسارت‌دیده کشور قرار داشته است.
شهری که علاوه بر آسیب به زیرساخت‌ها و تأسیسات، آثار اقتصادی و اجتماعی این شرایط را نیز تجربه کرده است. با این حال، استانی که در ارزیابی خسارت‌ها جایگاه قابل توجهی دارد، در بسته‌ای که عنوان «جامع حمایتی» را یدک می‌کشد، جایی ندارد.
این موضوع بیش از آنکه یک مطالبه صرفاً استانی باشد، مسئله‌ای درباره معیار توزیع منابع و عدالت در جبران خسارت‌ها است. اگر ملاک دولت، میزان خسارت، ضرورت بازسازی زیرساخت‌ها و حمایت از واحدهای اقتصادی آسیب‌دیده است، این پرسش مطرح می‌شود که چرا همین معیار درباره اصفهان اعمال نشده است؟
آیا ارزیابی خسارت‌های اصفهان به پایان نرسیده است؟ آیا خسارت‌های واردشده در محاسبات قرار نگرفته یا اساساً تصمیمی برای قرار گرفتن این استان در فهرست مناطق مشمول حمایت گرفته نشده است؟
پاسخ هرچه باشد، سکوت در برابر این پرسش نمی‌تواند راه‌حل باشد. اصفهان قرار نیست برای دریافت امتیاز ویژه صف بکشد؛ مطالبه این استان روشن است: اگر خسارت دیده، باید امکان جبران و بازسازی متناسب با خسارت نیز برای آن فراهم شود.
در شرایطی که دولت برای برخی استان‌ها بسته‌ای شامل تسهیلات بانکی، مشوق‌های مالیاتی، حمایت‌های گمرکی و سرمایه‌گذاری در نظر گرفته است، انتظار می‌رود وضعیت اصفهان نیز به‌صورت شفاف بررسی و اعلام شود. نمی‌توان از «جبران خسارت» سخن گفت اما بخشی از مناطق آسیب‌دیده را از دایره حمایت خارج کرد.
حالا توپ در زمین مسئولان کشور و اصفهان است؛ نمایندگان، مدیران استانی و دستگاه‌های اجرایی باید یک مطالبه روشن را دنبال کنند: اگر اصفهان در جنگ اخیر اولین شهر خسارت‌دیده بوده، چرا در بسته جبران خسارت دولت سهمی ندارد؟ جنگ به اصفهان رسید؛ حالا نوبت جبران است که برسد.
بر اساس تصویب‌نامه شماره ۶۱۹۷۹/ت۶۵۸۸۳هـ مورخ ۱۰ شهریور ۱۴۰۵ هیئت وزیران، مجموعه‌ای از حمایت‌های مالی، بانکی، مالیاتی، گمرکی و سرمایه‌گذاری برای استان‌های هرمزگان، بوشهر، خوزستان و سیستان و بلوچستان در نظر گرفته شده است؛ حمایت‌هایی که از تسریع در پرداخت مطالبات حوزه سلامت و هزینه‌های درمانی تا تسهیلات کم‌بهره، امهال بازپرداخت تسهیلات بانکی، مشوق‌های مالیاتی، تسهیلات گمرکی و اولویت طرح‌های سرمایه‌گذاری را شامل می‌شود. اصل حمایت از استان‌های آسیب‌دیده محل بحث نیست؛ مسئله اینجاست که در این فهرست، نامی از اصفهان دیده نمی‌شود.
این در حالی است که بر اساس ارزیابی‌ها و گزارش‌های مطرح‌شده درباره میزان خسارات جنگ اخیر، اصفهان بیشترین میزان آسیب‌دیده‌‌گی را داشته و در صدر شهرهای خسارت‌دیده کشور قرار داشته است. شهری که علاوه بر آسیب به زیرساخت‌ها و تأسیسات، آثار اقتصادی و اجتماعی این شرایط را نیز تجربه کرده است.
با این حال، استانی که در ارزیابی خسارت‌ها جایگاه قابل توجهی دارد، در بسته‌ای که عنوان «جامع حمایتی» را یدک می‌کشد، جایی ندارد. این موضوع بیش از آنکه یک مطالبه صرفاً استانی باشد، مسئله‌ای درباره معیار توزیع منابع و عدالت در جبران خسارت‌ها است.
اگر ملاک دولت، میزان خسارت، ضرورت بازسازی زیرساخت‌ها و حمایت از واحدهای اقتصادی آسیب‌دیده است، این پرسش مطرح می‌شود که چرا همین معیار درباره اصفهان اعمال نشده است؟ آیا ارزیابی خسارت‌های اصفهان به پایان نرسیده است؟
آیا خسارت‌های واردشده در محاسبات قرار نگرفته یا اساساً تصمیمی برای قرار گرفتن این استان در فهرست مناطق مشمول حمایت گرفته نشده است؟ پاسخ هرچه باشد، سکوت در برابر این پرسش نمی‌تواند راه‌حل باشد.
اصفهان قرار نیست برای دریافت امتیاز ویژه صف بکشد؛ مطالبه این استان روشن است: اگر خسارت دیده، باید امکان جبران و بازسازی متناسب با خسارت نیز برای آن فراهم شود. در شرایطی که دولت برای برخی استان‌ها بسته‌ای شامل تسهیلات بانکی، مشوق‌های مالیاتی، حمایت‌های گمرکی و سرمایه‌گذاری در نظر گرفته است، انتظار می‌رود وضعیت اصفهان نیز به‌صورت شفاف بررسی و اعلام شود.
نمی‌توان از «جبران خسارت» سخن گفت اما بخشی از مناطق آسیب‌دیده را از دایره حمایت خارج کرد. حالا توپ در زمین مسئولان کشور و اصفهان است؛ نمایندگان، مدیران استانی و دستگاه‌های اجرایی باید یک مطالبه روشن را دنبال کنند: اگر اصفهان در جنگ اخیر اولین شهر خسارت‌دیده بوده، چرا در بسته جبران خسارت دولت سهمی ندارد؟
جنگ به اصفهان رسید؛ حالا نوبت جبران است که برسد.