بررسی ارتباط میان طول عمر والدین و سلامت قلبی فرزندان

پژوهشها نشان میدهند فرزندان افراد صدساله با خطر کمتر ابتلا به بیماریهای قلبی و فشار خون مواجه هستند.
بر اساس نتایج یک پژوهش جدید، فرزندان والدین صدساله تمایل به زندگی طولانیتری دارند و خطر ابتلا به بیماریهای قلبی و فشار خون بالا در آنها به میزان قابل توجهی کاهش مییابد.
پائولا سباستیانی، مدیر مرکز روشهای کمی و علوم دادهها در مرکز پزشکی تافتز در بوستون، اعلام کرد که این مطالعه شواهد محکمی ارائه میدهد که فرزندان والدین صدساله برخی از مزایای والدین خود را در پیری سالم دارند. به گفته وی، این یافتهها محققان را به درک عوامل بیولوژیکی محافظتکننده در برابر بیماریهای مرتبط با سن نزدیکتر میکند.
دکتر صوفیا میلمن، محقق ارشد و استاد پزشکی و ژنتیک در کالج پزشکی آلبرت انیشتین در نیویورک، بیان کرد که مطالعه خانوادههایی با طول عمر استثنایی میتواند دریچهای به زیستشناسی پیری سالم ارائه دهد. وی افزود این یافتهها دلیل محکمی برای بررسی افراد صدساله و خانوادههایشان جهت کشف عوامل بیولوژیکی افزایشدهنده طول عمر فراهم میکند.
در این پژوهش، محققان بیش از ۲۳۰۰ فرزند از افراد صدساله را با ۲۷۰۰ نفر که والدینشان حداکثر تا سن ۸۵ سالگی زندگی کرده بودند، مقایسه کردند. این افراد در سه مطالعه طولانیمدت مختلف در نیویورک، ایالات متحده و بریتانیا شرکت داشتند.
مطالعه نشان داد که در هر سن مشخص، فرزندان افراد صدساله ۴۲ درصد خطر مرگ کمتر، ۳۳ درصد خطر بیماری قلبی کمتر و ۳۲ درصد خطر فشار خون پایین کمتری داشتند. به طور متوسط، فرزندان افراد صدساله حدود سه سال دیرتر فوت کردند و حدود پنج سال دیرتر از دیگران به فشار خون بالا مبتلا شدند.
با این حال، محققان دریافتند که داشتن والدینی با سن ۱۰۰ سالگی، محافظت مداوم در برابر بیماریهایی مانند سکته مغزی و سرطان ایجاد نمیکند.
اریک رید، دیگر محقق ارشد در کالج پزشکی آلبرت انیشتین، گفت که هماهنگی کلی این یافتهها این ایده را تقویت میکند که طول عمر استثنایی در خانوادهها ارثی است. وی تأکید کرد که این موضوع به معنای بیتوجهی به سبک زندگی نیست و رفتارهای سالم برای همه اهمیت دارد، اما افراد دارای طول عمر استثنایی از مزایای بیولوژیکی برای حفظ سلامت برخوردارند.
محققان خاطرنشان کردند که علت دقیق برخورداری فرزندان افراد با طول عمر بالا از این مزایا هنوز به طور کامل شناخته نشده است. میلمن ابراز امیدواری کرد که این عوامل در نهایت به تولید درمانهایی منجر شود که اثرات مکانیسمهای طول عمر طبیعی را تقلید کنند.