نمایش شش فیلم از عباس کیارستمی در جشنواره اولساناولجو کره جنوبی

نا- ۶ فیلم از آثار زندهیاد عباس کیارستمی، فیلمساز نامدار سینمای ایران، در یازدهمین جشنواره فیلم کوهستان اولساناولجو در کره جنوبی به نمایش درمیآید.
طبق اعلام ادارهکل روابط عمومی و امور بینالملل کانون، در یازدهمین جشنواره فیلم «کوهستان اولساناولجو» که با تمرکز بر فیلمهایی با موضوع کوهستان، طبیعت، ماجراجویی، محیطزیست و تجربه انسانی برگزار میشود، سه فیلم «نان و کوچه»، «به ترتیب یا بدون ترتیب» و «همسرایان» از تولیدات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در کنار فیلمهای «مرا به خانه ببر» محصول سال ۱۳۹۵، «نه» محصول سال ۱۳۸۹ و «ده» محصول سال ۱۳۸۰ از آثار عباس کیارستمی به نمایش درمیآیند. انتخاب این شش فیلم، نگاهی به مسیر چند دههای فعالیت سینمایی کیارستمی دارد و طیفی از آثار اولیه تا دورههای متأخر فیلمسازی او را دربرمیگیرد. دستاندرکاران جشنواره این مجموعه را بهصورت مسیری سینمایی از «نان و کوچه» تا «مرا به خانه ببر» طراحی کردهاند؛ دو اثری که به ترتیب در آغاز و پایان این مسیر قرار گرفتهاند و بهنوعی پیوند میان «کوچه»، «حرکت» و «راه» را در جهان سینمایی کیارستمی بازتاب میدهند.
حضور این آثار در جشنواره فیلم کوهستان اولساناولجو، فرصتی برای معرفی بخشی از میراث سینمایی عباس کیارستمی و تولیدات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در عرصه بینالمللی است. یازدهمین جشنواره فیلم کوهستان اولساناولجو از ۲۷ تا ۳۱ شهریور ۱۴۰۵ (۱۸ تا ۲۲ سپتامبر ۲۰۲۶) در کره جنوبی برگزار خواهد شد. در یازدهمین جشنواره فیلم کوهستان اولساناولجو که با تمرکز بر فیلمهایی با موضوع کوهستان، طبیعت، ماجراجویی، محیطزیست و تجربه انسانی برگزار میشود، سه فیلم «نان و کوچه»، «به ترتیب یا بدون ترتیب» و «همسرایان» از تولیدات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در کنار فیلمهای «مرا به خانه ببر» محصول سال ۱۳۹۵، «نه» محصول سال ۱۳۸۹ و «ده» محصول سال ۱۳۸۰ از آثار عباس کیارستمی به نمایش درمیآیند.
جینا لی، برنامهریز این جشنواره در معرفی فیلمها نوشته است: بخش «انسان» در برنامه امسال، حول یک کلیدواژه محوری شکل گرفته است: «چالش» و در قالب دو مسیر متفاوت، به بررسی جهانهای گوناگونی میپردازد که صفحه نمایش میتواند در خود جای دهدف و در بخش دوم به سراغ استادی میرود که زمینه را برای چنین تجربههایی فراهم کرد: عباس کیارستمی. فیلم «نه» با ظرافت از این شیوه فاصله میگیرد و با استفاده از نماهای نزدیک و صداهای خارج از قاب، نمایی از اعلام صریح و استوار مفهوم «خویشتن» را از سوی یک کودک را به تصویر میکشد.