پردل: «اسکلت دوست‌داشتنی من» روایت تلاش پسری برای بازیابی تصویر مادرش است

رضا پردل کارگردان فیلم کوتاه «اسکلت دوست‌داشتنی من» در گفت‌وگو با میزان درباره این فیلم اظهار کرد: فیلمنامه «اسکلت دوست‌داشتنی من» درباره رابطه یک مادر و پسر است؛ مادری که پسرش کودکی خود را در کنار او نگذرانده و حالا باید انشایی درباره شغل مادرش بنویسد. او برای اینکه تصویر مادر را دوباره به چنگ بیاورد، تصمیم می‌گیرد به محل کار مادرش برود، اما مادرش او را می‌راند یا نمی‌پذیرد و در نهایت تصمیم می‌گیرد یک روز را با مادرش بگذراند تا آن تصویر را دوباره به دست آورد و بتواند درباره شغل مادرش بنویسد.

وی درباره هدف از ساخت فیلم تصریح کرد: هدف مشخص و آگاهانه‌ای از ساخت این فیلم نداشتم، اما شاید مجموعه تصاویری که از کودکی با من مانده بود و احساس کردم با جهان این تصاویر و احساسات و مودهایشان آشنا هستم، باعث شد بتوانم با پر و بال دادن به آن‌ها قصه‌ای تعریف کنم که برای دیگران نیز جذاب باشد. هدف ثانویه‌ای مانند بیان حرف مهمی نداشتم و صادقانه بگویم چنین هدفی در کار نبود.

کارگردان «اسکلت دوست‌داشتنی من» درباره سختی‌های ساخت فیلم کوتاه خاطرنشان کرد: فیلم کوتاه مدیومی است که اقتصاد بسیار کوچکی دارد و وقتی فیلم ساخته می‌شود، سرمایه‌ای ندارد که به سازندگانش بازگردد و آن‌ها را برای سرمایه‌گذاری دوباره در فیلم کوتاه انگیزه‌ ایجاد کند. به همین دلیل مدیوم دشوار و سختی است و معمولاً کسانی که درگیر فیلم کوتاه هستند، به دلیل عشقشان به سینما یا به این مدیوم در آن فعالیت می‌کنند.

من نیز افراد زیادی را می‌شناسم که این مدیوم را برای قصه‌گویی دوست دارند، اما ناچار به مدیوم‌های دیگر مانند فیلم بلند یا سریال روی می‌آورند. در حالی که من فکر می‌کنم ماهیتاً در این مدیوم می‌توان با قصه درست به هر نوع اثرگذاری که در فیلم بلند یا سریال وجود دارد، دست یافت، اما چون سرزمین سختی برای ماندن است، بسیاری آن را رها می‌کنند و به سراغ مدیوم دیگری می‌روند.

وی افزود: به نظرم فیلم کوتاه در حال حاضر از نظر فنی و تکنیکی‌ترین مدیوم سینمایی ایران است و بسیاری از سینمای بلند و سریال ما جلوتر است. شاید همین موضوع باعث شده است که بازیگران شناخته‌شده نیز خودشان را در جهان بصری جذاب فیلم‌کوتاه‌سازان محک بزنند و ما این را زیاد می‌بینیم.

من شخصاً از رسانه‌ها انتظار دارم اگر به این بازیگران می‌پردازند، از دریچه فیلم‌ساز و فیلم کوتاه به موضوع نگاه کنند و این‌گونه نباشد که حضور بازیگران در فیلم کوتاه را صرفاً یک افتخار برای فیلم کوتاه بدانند، چنانکه متأسفانه در چند رسانه شاهد چنین نگاهی بوده‌ام. به نظر من برای آن بازیگران نیز کار کردن با کارگردانان فیلم کوتاه بسیار لذت‌بخش است.

پردل درباره سابقه کاری خود نیز گفت: «اسکلت دوست‌داشتنی من» ششمین فیلم حرفه‌ای من است. سه مستند ساخته‌ام و پس از آن، این سومین فیلم کوتاه داستانی من است.

سال گذشته با فیلم «در چشمان یک عاشق» در جشنواره حضور داشتم که کاندیدای جایزه بهترین تدوین شد و در جشن جوایز ایسفا که مربوط به جریان مستقل فیلم کوتاه است، برنده جایزه بهترین تدوین و بازیگری شد. امسال نیز «اسکلت دوست‌داشتنی من» را در جشنواره فیلم کوتاه تهران دارم.