نگاهی به ابعاد شخصیتی و کارنامه سید محمد صنیع‌خانی از زبان حسین علایی

سید محمد صنیع‌خانی در پانزدهم دی‌ماه سال ۱۳۳۲ در شهر قم به دنیا آمد. خانواده صنیع‌خانی در سال ۱۳۳۸ به تهران عزیمت کردند. وی سال اول دبستان را در مدرسه پورجوادی در خیابان خزانه گذراند و در سال ۱۳۵۴ از دبیرستان الهی در رشته طبیعی موفق به اخذ دیپلم شد.

وی در دوره نوجوانی فعالیت‌های خود علیه رژیم شاهنشاهی را آغاز کرد و در پائیز ۱۳۵۷ در حال توزیع اعلامیه‌های روح‌الله خمینی توسط ساواک دستگیر و روانه زندان شد. با پیروزی انقلاب و آزادی از زندان، وی مؤسس کمیته انقلاب اسلامی در نازی‌آباد تهران شد و در اواخر سال ۱۳۵۸ وارد سپاه پاسداران انقلاب اسلامی شد.

از ابتدای جنگ تحمیلی، با ایجاد مرکز اعزام نیروی سپاه در محل سفارت آمریکا، مسئولیت اعزام رزمندگان را به مناطق عملیاتی برعهده داشت. صنیع‌خانی بنیان‌گذار و فرمانده ترابری سپاه بود و نقش مؤثر و تعیین‌کننده‌ای در ایجاد تحرک در یگان‌های رزم و پشتیبانی و رفع کمبود وسایل نقلیه سنگین ایفا کرد.

پس از بمباران پل قطور و تخریب آن و قطع ارتباط شبکه راه‌آهن ایران، ترکیه و اروپا، وی بلافاصله وارد صحنه شد و در مدت کوتاهی با ساخت مسیری جدید در کوه و استقرار تجهیزات، کالاهای هر دو طرف مسیر را جابه‌جا کرد. پس از پایان جنگ نیز در حوادثی چون زلزله رودبار و منجیل و سیل زابل به امدادرسانی پرداخت و آخرین مسئولیت وی قائم‌مقامی بنیاد تعاون سپاه بود.

صنیع‌خانی در عملیات والفجر ۸ شیمیایی شد و پس از سال‌ها تحمل درد و رنج ناشی از مجروحیت، در چهاردهم شهریور سال ۱۳۷۴ در سن ۴۲ سالگی به شهادت رسید و از وی دو فرزند پسر و یک فرزند دختر به یادگار ماند.

حسین علایی چند روز پیش از شهادت صنیع‌خانی در بیمارستان ساسان تهران به عیادت او رفت و از روحیه شاداب و امیدوار وی در دوران بیماری یاد کرد. صنیع‌خانی در وصیت‌نامه خود بر لزوم همراهی با دولت، قدردانی از کشور و پشتیبانی از رهبری تأکید کرده بود.