کابل اینترنت جدید ۷ هزار کیلومتری در کف اقیانوس با سرعت یک میلیون گیگابایت در ثانیه

به نقل از Geo News، کابل فیبر زیردریایی جدید ۴۳۰۰ مایلی (۷۰۰۰ کیلومتری) داده ها را بین ایالات متحده و فرانسه با سرعت سرسام آور تا ۱ میلیون گیگابایت در ثانیه (گیگابایت بر ثانیه) انتقال می دهد. این کابل که پتال (Petal) نام دارد، توسط شرکت مادر فیسبوک و اینستاگرام متا تامین مالی و اداره خواهد شد.

نمایندگان متا در بیانیه ای اعلام کردند که وقتی در سال ۲۰۲۹ آنلاین شود، این کابل اقیانوسی اولین کابلی خواهد بود که ظرفیت پتابیت (دو برابر ظرفیت کابل های زیردریایی موجود با این طول) را در فواصل بین اقیانوسی ارائه می کند. این کافی است تا ۷۵ درصد از جمعیت جهان به طور همزمان موسیقی را پخش کنند.

بر اساس این بیانیه، پتال همچنین اولین سیستم کابلی تجاری زیر دریا خواهد بود که از فناوری فیبر چند هسته ای استفاده می کند. در حالی که رشته‌های فیبر معمولی معمولاً حاوی یک هسته هستند، هر یک از رشته‌های فیبر پتال حاوی دو هسته است که سیگنال‌های نوری را در جهت‌های مخالف حمل می‌کنند و به یک رشته اجازه می‌دهد تا ظرفیتی را فراهم کند که معمولاً به یک جفت فیبر تک هسته‌ای نیاز دارد.

هر رشته فیبر تقریباً به ضخامت موی انسان است و قطر آن تنها ۱۲۵ میکرومتر است. مهندسان متا گفتند که پتال شامل ۲۴ جفت فیبر دو هسته‌ای خواهد بود که در مجموع ۹۶ هسته فیبر مجزا به آن می‌دهد و آن را قادر می‌سازد تا به اندازه ۴۸ جفت فیبر معمولی داده حمل کند.

شرکت فناوری ژاپنی NEC مسئول طراحی و ساخت کلی پتال خواهد بود؛ در حالی که Sumitomo Electric خود فیبر را تأمین می‌کند. «ادواردو ماتئو»، مدیر ارشد استراتژی بخش شبکه‌های زیردریایی در NECدر این بیانیه گفت: «دستیابی به ظرفیت پتابیت بر ثانیه در سراسر یک سیستم زیردریایی فرااقیانوسی، نشان ‌دهنده یک نقطه عطف بزرگ فناوری در تاریخ ارتباطات جهانی است.» سنگ بنای اینترنت طبق گفته اتحادیه بین‌المللی مخابرات، آژانس فناوری‌های دیجیتال سازمان ملل متحد، کابل‌های زیردریایی از جمله حیاتی‌ترین لایه‌های زیرساخت اینترنت هستند که حدود ۹۹ درصد از ترافیک اینترنت جهان را حمل می‌کنند.

نصب هزاران مایل کابل شیشه‌ای شکننده در کف اقیانوس، خود یک شاهکار مهندسی است. به همان اندازه چالش ‌برانگیز، اطمینان از این است که این کابل‌ها بتوانند پالس‌های کوچک نور مادون قرمز را که داده‌های فیبر نوری را در چنین فواصل طولانی منتقل می‌کنند، بدون تأثیر بر عملکرد، حمل کنند.

این امر معمولاً از طریق تکرارکننده‌ها محقق می‌شود؛ تقویت‌کننده‌هایی که در فواصل منظم در امتداد کابل نصب می‌شوند و از لیزر برای تقویت سیگنال‌های نوری استفاده می‌کنند. نمایندگان متا گفتند که یک کابل زیردریایی ۴۳۰۰ مایلی معمولاً به حدود ۱۰۰ عدد از این تکرارکننده‌ها برای تقویت سیگنال‌ها در امتداد طول خود نیاز دارد.

پتال از فناوری‌ای به نام «فن ورودی/فن خروجی» استفاده خواهد کرد. با ورود هر رشته فیبر دو هسته‌ای به یک تکرار کننده، یک رابط نوری سیگنال را از هر هسته به یک رشته فیبر تک هسته‌ای جداگانه هدایت می‌کند تا هر کدام بتوانند به طور مستقل تقویت شوند.

سپس سیگنال‌های تقویت‌شده قبل از ادامه در امتداد کابل، دوباره به دو هسته فیبر دو هسته‌ای هدایت می‌شوند. نمایندگان متا گفتند که این شاهکار مهندسی سیگنال، پتال را قادر می‌سازد تا ظرفیت انتقال داده خود را بدون نیاز به افزایش متناسب در توان، دو برابر کند.

پتال یکی از سرمایه‌گذاری‌های متعدد متا در کابل‌های زیر دریایی در سال‌های اخیر است؛ از جمله Marea در سال ۲۰۱۸، Amitie در سال ۲۰۲۳ و Anjana در سال ۲۰۲۵. Marea، اولین بخش فیبر فراآتلانتیکی این شرکت، از ۱۹۲ ترابیت بر ثانیه پشتیبانی می‌کند؛ به این معنی که پتال بیش از پنج برابر این ظرفیت را ارائه خواهد داد.