حدادی: حق با وزیر ورزش است؛ خودمان معتقدیم دوومیدانی ضعیف عمل کرد
از نگاه جامعه ورزش و مردم ورزش‌دوست نتیجه خوبی گرفتیم اما خودمان معتقدیم ضعیف عمل کردیم.
احسان حدادی امروز سه شنبه در نشست خبری با اشاره به نتیجه تیم های ملی دوومیدانی در بازی‌های آسیایی ناگویا گفت: از نگاه جامعه ورزش و مردم ورزش‌دوست نتیجه خوبی گرفتیم اما خودمان معتقدیم ضعیف عمل کردیم. در دوره قبل هم نتیجه قابل قبولی داشتیم ولی وقتی من مسئولیت را بر عهده گرفتم روی کاغذ تفاوت چندانی میان اعزام تیم و کسب مدال وجود نداشت.
با این حال همیشه احساس می‌کردم در کشور فضای ناامیدی حاکم است ولی من باور داشتم که می‌شود. او ادامه داد: از ابتدا می‌خواستم ورزشکاران شانس بیشتری برای خودشان قائل شوند.
اگر ۷۰ ورزشکار را به اردو بیاورم و بگویم فقط یک مدال می‌گیریم انگیزه تیم از بین می‌رود. در نهایت ۱۱ نفر به تیم رسیدند و من به آن‌ها گفتم همه می‌توانند مدال بگیرند.
البته بسیاری از ورزشکاران ما به‌جز چند نفر از نظر رکورد و توانایی شانس مدال داشتند. وی افزود: با وجود این واقعیت این است که شکست خوردیم و بد هم شکست خوردیم.
با این حال قول می‌دهیم در بازی‌های بعدی ۱۵ مدال بگیریم. اگر ۱۰ مدال هم می‌گرفتیم نباید تصور می‌کردیم کار بزرگی انجام داده‌ایم.
باید بپذیریم که اگر مدال نگرفتیم کوتاهی کرده‌ایم. این مربی با انتقاد از غرور پس از کسب مدال گفت: ورزشکار زمانی موفق می‌شود که مدال قبلی را فراموش کند.
مدال گرفتید نوش جانتان؛ اما تمام شد و رفت. اگر خانم زارعی می‌خواهد مدالش را تکرار کند باید از همین حالا برای هدف بعدی برنامه‌ریزی کند.
کسب مدال ایشان افتخار بزرگی است و باید به نخستین بانوی ایرانیِ مدال‌آور تبریک گفت اما کار از اینجا به بعد ادامه دارد. وی تأکید کرد: در مجموع من و فدراسیون از عملکرد تیم راضی نیستیم و نتیجه را شکست می‌دانیم.
باید بنشینیم و آسیب‌شناسی کنیم که چرا این اتفاق افتاد. در این مسیر از رشته‌های دیگر و صاحب‌نظرانی که تجربه بیشتری دارند هم کمک می‌گیریم.
او در توضیح دلیل حضور نیافتنش در بازی‌های آسیایی گفت: فضای بازی‌های آسیایی برای من خوشایند نیست و تجربه حضور در آن را هم داشته‌ام. از سوی دیگر باور دارم مربی تخصصی ورزشکار باید در کنار او باشد.
برای حضور مربیان اقدام کردیم اما به دلایلی حضور برخی از آن‌ها ممکن نشد. من همیشه معتقد بوده‌ام اولویت باید با مربی ورزشکار باشد نه مسئولان.
در سال ۲۰۱۲ هم مربی و فیزیوتراپ من را اعزام نکردند و به همین دلیل این موضوع برایم اهمیت زیادی دارد. وی در ادامه افزود: مسئولیت من است اما مربی باید در جریان تمرین و مسابقه کنار ورزشکار باشد و پاسخ‌گوی مسائل فنی او شود.
به همین دلیل ترجیح دادم مربیان تخصصی همراه ورزشکاران باشند. حدادی در واکنش به اتفاق رخ داده برای محیطی زاده در ناگویا اضافه کرد: من خودم را کوچک‌ترین عضو این خانواده می‌دانم و ادعایی ندارم.
زندگی من هم با مدال‌هایی که در دوران ورزشی‌ام به دست آوردم تأمین شد. قهرمانان ما باید بتوانند در این کشور زندگی کنند مدال بگیرند، افتخارآفرینی کنند و پرچم ایران را بالا ببرند اما این مسیر باید با برنامه‌ریزی و تصمیم‌گیری‌های فدراسیون هماهنگ باشد.
وی افزود: برای توضیح بیشتر باید به زمستان ۱۴۰۳ برگردم. آن زمان سه مربی خارجی به کشور آوردیم مربیانی با تجربه در رشته‌های مختلف از جمله پرتاب چکش، مواد هفت‌گانه و ده‌گانه و دوهای ۲۰۰، ۴۰۰ و ۸۰۰ متر.
جلسات متعددی برگزار کردیم و قرار بود در صورت کسب نتیجه تیمی برای ادامه کار شکل بگیرد. وقتی خودم مدال المپیک گرفتم تیمی پنج‌نفره در آلمان برای آماده‌سازی و پشتیبانی من کار می‌کرد؛ از مربی و پزشک گرفته تا ماساژور و فیزیوتراپیست.
ورزش قهرمانی کار فردی صرف نیست و برای رسیدن به نتیجه به تیم و پشتیبانی نیاز است. ما هم برای ورزشکاران‌مان هر امکاناتی در توان‌مان بود فراهم کردیم.
رئیس فدراسیون دوومیدانی ادامه داد: من معتقدم پروتکل‌ها نباید برای افراد مختلف سلیقه‌ای تغییر کنند. در ورزش قهرمانی اگر تصمیمی گرفته می‌شود باید روشن و یکسان اجرا شود.
در عین حال موفقیت را نباید به نام یک نفر ثبت کرد. اگر ورزشکاری مدال می‌گیرد مربیان و دیگر اعضای تیم هم در آن سهم دارند.
ما باید موفقیت را حاصل کار تیمی بدانیم و زحمات همه را به رسمیت بشناسیم. وی اضافه کرد: پیش از مسابقه هم مسائل فنی و اجرایی بررسی شد از جمله در جلسه فنی درباره استاندارد بودن کفش و تجهیزات به ورزشکاران توضیح داده شد.
تلاش کردیم آنچه بر عهده‌مان بود انجام دهیم. اگر با وجود این اقدامات نتیجه‌ای حاصل نشد من نمی‌خواهم تقصیر را به گردن ورزشکار بیندازم.
وی در ادامه با گلایه از افرادی که نسبت به اتفاق رخ داده برای محیطی زاده اظهار نظری داشتند، افزود: افرادی را از بیرون به اینجا آوردیم و حالا بعضی از آن‌ها کنار گذاشته شده‌اند و به منتقد تبدیل شده‌اند. مگر شما در جایگاهی هستید که درباره این موضوعات نظر بدهید؟
اظهار نظر در این زمینه مختص افراد فنی است. چرا بعضی‌ها فکر می‌کنند با چند جمله می‌توانند همه جوانب را در نظر بگیرند؟
حدادی ادامه داد: من ۱۵ روز وقت گذاشتم تا به جمع‌بندی برسم. در این مدت با همه صحبت کردم با خود ورزشکار، مربی و سرپرست تیم.
مربی ایشان آقای سپهرزاده نبود این موضوع را هم پرسیدم و بررسی کردم. صحبت‌های آقای علی‌نژاد و وزیر را شنیدم و بعد از مسابقات هم با افراد مربوط گفت‌وگو کردم.
گفته شد که خانم ورزشکار اعلام کرده کفش و امکانات لازم را در اختیار داشته است. همه این موارد را شنیدیم و بررسی کردیم.
رئیس فدراسیون دوومیدانی ادامه داد: در نهایت تصمیم گرفتیم سرپرست تیم و مربی ایشان به کمیته معرفی شوند تا آنجا پاسخ‌گو باشند. پس از آن کمیته انضباطی درباره موضوع تصمیم می‌گیرد.
هر تصمیمی بگیرند برای ما قابل احترام است. این کمیته هم افراد باتجربه و کارکشته‌ای دارد.
ما این موضوع را تا روز آخر پیگیری می‌کنیم چون یک مدال بسیار باارزش به دست آمد و امکان داشت تعداد مدال‌ها به دو برسد. این اتفاق به فدراسیون لطمه می‌زند نه به من احسان حدادی.
پوست من کلفت است. من به اینجا آمده‌ام تا کار کنم و وجداناً هدفم این است که ورزشکاران مدال بگیرند.
دوست دارم آن‌ها از تجربه‌هایی که خودم به دست آورده‌ام استفاده کنند. این ورزشکاران هنوز همه آن تجربه‌ها را ندارند.
یک مدال گرفته‌اند اما باید سه مدال بگیرند و مدال المپیک کسب کنند. آن وقت کار من راحت‌تر می‌شود.
چون آن‌ها می‌توانند الگوهای واقعی و شایسته‌ای برای زندگی باشند. وی افزود: کسانی که مدال بازی‌های آسیایی ندارند چرا باید درباره این مسائل صحبت کنند؟
بانوانی که الگوی دیگران هستند از جمله سرکار خانم زارعی باید روی بخش‌های مختلف کار کنند؛ از شیوه صحبت کردن و ارتباط گرفتن گرفته تا پوشش. من نباید برای همیشه وقت بگذارم و مدام بیایم صحبت کنم.
آقای طیبی و دیگر قهرمانان باتجربه باید بیایند و تجربه‌هایشان را با جوان‌ترها در میان بگذارند. همین‌طور خانم زارعی و آقای امیریان.
اینجا جمعی حدوداً ۷۰نفره داریم و من نباید همیشه تنها کسی باشم که صحبت می‌کند. حدادی درخصوص انتقادهایی که فرزانه فصیحی به او در مورد غیبتش در مسابقات جهانی داشت، اینگونه توضیح داد: در ورزش قهرمانی وقتی سن بالا می‌رود ورزشکاران از زمین و زمان ناراحت هستند.
ما به خانم فصیحی خداقوت می‌گوییم. امیدوارم در ادامه مسیر خود موفق باشند.
صحبت‌هایی شده است حتما صلاح دیده‌اند اما لطمه‌اش به من نمی‌خورد لطمه آن به جامعه ای می‌خورد که در آن رشد کرده است اما در فدراسیون به روی او باز است. اگر من هم زمانی در فدراسیون نباشم جای من در میز بغل است چون جای ما در این فدراسیون است.
حدادی ادامه نداد: نباید از این موضوع غافل شد که کسی بی ادبی و بی احترامی کرد ببخشیم و به خدا واگذارش کردیم. اگر در روز بدرقه مقابل پرچم ایران گریه کردم دلی بود من که نمی‌توانم مقایل پرچم پاکستان گریه کنم.
من خانم فصیحی را به اداره مهاجرت آمریکا تایید کرده‌ام در حق او خوبی کردم اما بدی دیده‌ام. فکر می‌کنم مردم خودشان قضاوت کنند اینطوری بهتر است.
حدادی در ادامه بر تداوم فعالیت فدراسیون در مسیر فعلی تاکید کرد و گفت: ما مسیری رفته‌ایم که به موفقیت‌های محدودی رسیده‌ایم. مسیر موفقیت راهش این است و از ۱۰۰ به خودمان ۱۰ می‌دهیم.
بزرگترین منتقد فدراسیون خودم هستم. اگر قرار باشد به ۱۰۰ برسیم ۹۰ درصد کار داریم، یعنی قرار است تغییرات زیادی داشته باشیم.
۱۲ درصد از مدال‌های بازی‌های آسیایی بعدی را می‌خواهیم و در این مسیر مربیان خارجی را می‌خواهیم بودجه بیشتر می‌خواهیم. وی افزود: آقای دنیامالی گفته دوومیدانی موفق نبود؛ حق هم دارد باید ۱۰ مدال می‌گرفت.
به حمایت شما هم نیاز داریم. اگر ما روزی با ورزشکاری برخورد کردیم با تخلف برخورد کردیم شما هم حمایت کنید.
الان آنوری‌ها از این حرف من استفاده می‌کنند که تو خودت تخلف‌کار هستی. اگر من تخلف‌کار بودم نمی‌توانستم ۲۰ سال مدال بگیرم.
حدادی در در مورد مقایسه عملکرد فوتبال و سایر رشته و همچنین کدورت شکل گرفته بین علیرضا دبیر و فدراسیون فوتبال نیز گفت: علیرضا دبیر قهرمان مملکت است و حق دارد در مورد هر ورزشی اظهار نظر کند. فوتبال رشته جذابی است و با یک خبر، قراردادهایشان چند برابر می شود.
حدادی افزود: کشور ما تنها کشوری است که اگر مدال بازی‌ها را بگیرید از سربازی معاف می‌شوید و در هر ارگانی که بخواهید استخدام رسمی می‌شوید. کار بچه‌ها را پیگیری می‌کنیم که در بهترین جاهایی که می‌شود مثل پتروشیمی استخدام شوند تا هم حقوق خوبی داشته باشند و زندگی خود را تامین کنند و هم ورزش خود را ادامه دهند.
از طرفی ما هم حقوق‌شان را پرداخت می‌کنیم. از طرف دیگر چون از قبل می‌دانستیم مدال می‌گیرند کلاس دکترای اقتصاد برایشان گذاشته بودیم تا مدیریت مالی بدانند.
در حال گذراندن دوره زبان هم هستند و فقط روی بدن کار نمی‌کنند.
