نگاهی به نقش و سرنوشت جنگنده پیشرفته مسرشمیت Me ۲۶۲ در جنگ جهانی دوم

ژوئیه ۲۰۲۲ مصادف با هشتادمین سالگرد نخستین پرواز جنگنده مسرشمیت Me ۲۶۲ با استفاده از موتورهای جت است. این هواپیما در دوره‌ای که موتورهای پیستونی استاندارد صنعت هوانوردی محسوب می‌شدند، بسیار جلوتر از زمان خود قرار داشت.

Tوسعه این جنگنده از اواخر دهه ۱۹۳۰ و پیش از آغاز جنگ آلمان با نیروهای متفقین آغاز شد. با این حال، پیچیدگی طراحی باعث طولانی شدن روند توسعه آن شد و سرانجام در آوریل ۱۹۴۴ برای ورود به نبرد آماده شد.

در مدت کوتاهی بیش از ۱۴۰۰ فروند از این جنگنده ساخته شد که تأثیر قابل توجهی بر دشمنان گذاشت. برآوردهای محافظه‌کارانه تعداد هواپیماهای متفقین سرنگون‌شده توسط این جنگنده را حدود ۵۵۰ فروند اعلام کرده‌اند.

با این حال، Me ۲۶۲ در اواخر جنگ و در تعداد بسیار محدودی وارد خدمت شد و نتوانست روند عملیات هوایی را به نفع آلمان تغییر دهد. در همین دوره، شهرهای آلمان در معرض حملات گسترده بمب‌افکن‌های آمریکایی و بریتانیایی قرار داشتند.

تاکتیک نیروهای متفقین برای مقابله با این جنگنده، هدف قرار دادن باندهای پروازی و زنجیره لجستیکی دشمن بود. فرودگاه‌های محل استقرار این جنگنده‌ها به اهداف اولویت‌دار حملات هوایی تبدیل شدند و نابودی اقتصاد و صنایع آلمان مشکلاتی مانند کمبود سوخت و قطعات یدکی ایجاد کرد.

پس از پایان جنگ، ویلی مسرشمیت، طراح این جنگنده، برای مدت کوتاهی زندانی و از تولید هواپیماهای رزمی برای دولت آلمان غربی منع شد. او بعدها هواپیمای Helwan HA-۳۰۰ را برای نیروی هوایی مصر طراحی کرد که آخرین پروژه او بود.

جنگنده‌های جت در جنگ جهانی دوم نتوانستند به عاملی تعیین‌کننده تبدیل شوند، اما در جنگ کره شرایط تغییر کرد. جنگنده شوروی MiG-۱۵ با بهره‌گیری از بال پس‌گرا توانست بمب‌افکن‌های آمریکایی را وادار کند حملات خود را به شب محدود کنند و تأثیری راهبردی بر روند جنگ بگذارند.